Verdeeld in één complex.
In wooncomplex Toutenburgh klinkt al jaren dezelfde klacht: “Je hoort bij de huurderscommissie… of je hoort er niet bij.”
Volgens de brief van WZN van 23 oktober erkent onze verhuurder Woonzorg Nederland sinds juni 2022 onze Huurdersommissie niet meer officieel als overlegpartner. Toch blijft een kleine groep zich uitgeven als Huurderscommissie, zonder transparantie, zonder openheid over geld, en zonder ruimte voor kritiek te geven. Wie vragen stelt, wordt genegeerd, buitengesloten of zelfs publiekelijk als “onruststoker” of “dissident” weggezet.
Dit is geen toeval. Dit is groepsdynamiek in actie – en het raakt ons allemaal!
In groepsdynamieken bepalen onzichtbare regels wie “erbij” hoort en wie niet. Ze ontstaan vanzelf in elke groep: een vriendenkring, een sportteam, een wooncomplex.
In een gezonde groep leidt dit tot samenwerking en saamhorigheid.
In een ongezonde groep leidt dit tot conformisme (in- en aanpassen), uitsluiting, machtsmisbruik en kliekvorming.
Kameleongedrag: “Ik pas me aan, anders hoor ik er niet bij”
In Toutenburgh zien we kameleongedrag bij uitstek:
1. Conformeren om te overleven: Nieuwe commissieleden of bewoners die “erin willen”, nemen snel de toon, de mening en het stilzwijgen over. Ze lachen mee met grappen over “lastige bewoners”, ook als ze het er niet mee eens zijn.
2. Gedachtengoed overnemen: “De commissie is de enige echte stem van de huurders” – ook al weet iedereen dat er al jaren geen transparantie en openheid bestaat.
3. Angst voor uitsluiting: Eén kritische vraag in een gesprek? Je wordt niet meer benaderd. Je bent gezien met een van de 'leidende dissidenten', en/of één bericht in de appgroep met een afwijkende mening? Je wordt genegeerd of (stilletjes) verwijderd.
Aanpassen aan de groep is menselijk. Ons brein is geprogrammeerd om erbij te willen horen. Afwijzing voelt vaak als fysieke pijn.
Dit speelt ook bij ons in Toutenburgh:
Je herkent dit als… | Toutenburgh |
Je zwijgt over iets wat je weet. | De commissie "regelt het wel” – ook al doet ze niets. |
Je lacht mee met een roddel over een bewoner | Ook al vind je het niet eerlijk. |
Je durft geen afwijkende mening te uiten | Omdat je dan als “lastig” wordt bestempeld. |
Je ziet een bewoner geïsoleerd raken | Omdat hij/zij kritiek had op de huurderscommissie. |
Dit is geen uitzondering. Dit is de norm.
Hoe doorbreken we dit en komen we naar echte saamhorigheid .?
De bestaande situatie is niet onveranderlijk. We kunnen de cirkel doorbreken – samen, stap voor stap.
Stap 1: Erkenning – We zien het, we noemen het.
Praat erover. In de hal, bij de brievenbussen, in een neutrale appgroep.
“Ik voel me buitengesloten als ik iets anders denk. Jij ook?”
→ Dit normaliseert kritiek en doorbreekt de angst.
Stap 2: Transparantie – Open de boeken
Vraag gezamenlijk om:
- Een openbare jaarrekening van de huur- en activiteitencommissie.
- Een overzicht van inkomsten (subsidies, vergoedingen, wasmunten en logeerkamer).
Gebruik de Wet op het Overleg Huurders Verhuurder (WOHV): elke huurder heeft recht op informatie en medezeggenschap.
Stap 3: Saamhorigheid herstellen – Van “wij tegen zij” naar “wij samen”
- Vier diversiteit: verschillende meningen máken een sterke gemeenschap.
- Beloon openheid, niet het zwijgen.
Tot slot: Dit complex is van ons allemaal!
De huurderscommissie zou een brug moeten zijn – niet een muur. De huidige situatie is pijnlijk, maar ook een kans:
- Wanneer we durven afwijken van het kameleongedrag,
- wanneer we kritiek durven uiten zonder angst,
- en wanneer we samen bouwen aan een écht democratische stem… …
Dan wordt Toutenburgh een plek waar niemand zich buitengesloten hoeft te voelen en waar saamhorigheid in woord en daad dagelijks zichtbaar is voor iedereen..
Wil jij meedoen?
Stuur een bericht naar een buur, deel dit artikel, of organiseer een open bijeenkomst.
Saamhorigheid begint met één stem die zegt: “Dit kan anders.”
– Namens alle bewoners die weer samen willen wonen, niet naast elkaar.
NB. In het licht van bovenstaande uiteenzetting, lees hier de 'Verklaring met betrekking tot problematiek Toutenburgh' dd 17 september 2020 terug die destijds bezorgde bewoners als urgent signaal hebben meegegeven aan onderzoeker Maarten Groen gedurende het onafhankelijke onderzoek van de Woonbond.
Disclaimer: Tenslotte hecht ik er waarde aan om aan te geven dat welke uiting / actie mijnerzijds dan ook, nooit en te nimmer gericht is op mensen persoonlijk, dus ook nooit om mensen te beschadigen, buiten spel te zetten, enz.. Daarnaast geef ik te kennen dat, mocht ik onjuist zaken benoemen en/of weergeven, ik open sta voor aanvullingen en/of correctie.
2 opmerkingen:
Herkenbaar en niet wereld vreemd ,een verschijnsel die om de zoveel jaar zich voor doet.
Deze kwalijke groepsdynamiek ontwikkelde zich ook bij de start van de Toutenburgh een kleine groep bewoners greep destijds ook de macht met alle gevolgen.
Destijds nam deze bewonersgroep (bewonerscommissie)ook allerlei privileges naar zich naar zich toe die veel frictie veroorzaakten. Men had al een reputatie opgebouwd buiten het complex die benoemd werd als de Toutenburghclan.Vooral de werkwijze om zich zodanig te positioneren dat men voor het gehele complex sprak was doorn in het oog van de zwijgende meerderheid.
De eerste beheerdersechtpaar werd naar al 4 jaar vervangen.Dit echtpaar was ontzettend dienstbaar maar werd op allerlei vlakken gebruikt dan wel misbruikt door een aantal bewoners en gemanipuleerd door de bewonerscommissie .Daar kwam nog bij dat hun eigen gezondheid ook nog eens daardoor in onbalans raakte en men zeer verdrietige periode kende .Dit resulteerde om in ander complex aangesteld te worden.De toenmalige bewonerscommissie dacht hiermee zijn weg te kunnen vervolgen alleen daar werd een stokje voor gestoken.
Samen met het jonge aangestelde beheerdersechtpaar (een van de 140 sollicitanten)werd een strak rechtvaardige werkwijze ingezet met als doelstelling behandel iedereen gelijk en wik en weg en argumenteer en vraag /koppel tijdig terug!! En laat een ieder in zijn waarde!
Dit effect gaf natuurlijk direct al enige roerige periodes omdat men inmiddels gewend was een aantal toegeëigende privileges als bewonerscommissie.
Doordat deze werkwijze werd ingezet kregen de bewoners die zich bescheiden opstelde weer ingang om zichzelf te zijn.Zonder de onderliggende gedragsverachtingen van een kleine georganiseerde bewonersgroep.
Uit dit relaas samen met de huidige omstandigheden kun je herleiden dat er nog steeds weer situaties ontstaan als de leiding het laat afweten .Dat er geen strakke strategische gedragsondersteuning is voor de bewonersconsulenten,bewoners ,bewonerscommissie ,activiteiten clubs in het algemeen blijkt nog steeds onontkoombaar en dan doel ik op een gedragscode .Men had al veel ellende kunnen besparen door hiermee aan de slag te gaan en ervaringen uit het verleden serieus te nemen.De bewoners /pioniers en het werkveld werden regelmatig in een onjuiste positie gebracht en en geofferd om de glamoureuze houding van leidinggevenden veilig te stellen .
Daarom wordt het tijd een gedragsverandering /verwachting te beschrijven wie/wat doet en hoe.
Beste reageerder, bedankt voor je openhartige relaas en bevestiging van ons betoog.
Wat jij beschrijft, is pijnlijk herkenbaar – niet alleen voor mij, maar voor tientallen bewoners die al jaren dezelfde film zien.
* De Toutenburgh-clan die zichzelf “de enige echte stem” noemde.
* De jonge opvolgers die met een strakke, rechtvaardige lijn (“Iedereen gelijk, wik & weeg, tijdig terugkoppelen”) de privileges van de oude garde wegvaagden.
* En vooral: de les die we vergaten – zonder duidelijke gedragsregels glijdt het complex zó weer terug in kameleongedrag en uitsluiting.
Jouw woorden zijn een wake-upcall: “Als de leiding het laat afweten, ontstaat er weer een clan.”
En vandaag, in 2025, staan we op exact hetzelfde kruispunt. Tijd om een gedragscode op te stellen die door alle bewoners gedragen moet gaan worden.
Een reactie posten