Beste medehuurders van Woonzorg Nederland,
Met tienduizenden huurders verspreid over het hele land vormen wij de achterban van het Landelijk Huurders Platform. Het LHP is er om onze gezamenlijke belangen krachtig en onafhankelijk te behartigen tegenover Woonzorg Nederland. Elke belangrijke verandering binnen het LHP verdient daarom onze aandacht.
Na zes jaar is voorzitter Rob Roza per 31 mei 2026 teruggetreden. De officiële verklaring spreekt van overbelasting en privéomstandigheden. Tijdens zijn eigen afscheidsspeech schetste hij echter ook een opener beeld, met openhartige uitspraken over harde confrontaties en moeizame dossiers met WZN.
In dit artikel kijken we nuchter, feitelijk en constructief naar de ontwikkelingen — zonder persoonlijke aanvallen, maar ook zonder de serieuze signalen en aandachtspunten te verzwijgen. Juist nu, met een nieuw bestuur in het vooruitzicht, is het moment aangebroken om uit te zien naar een sterker, transparanter en meer verbindend Landelijk Huurders Platform.
Afscheid met twee gezichten: harde confrontaties, zachte landing en de zoektocht naar een sterker LHP
Tijdens de jaarvergadering van 6 mei 2026 werd Rob Roza op waarderende wijze bedankt voor zes jaar voorzitterschap. De officiële lijn spreekt van een overijverige bestuurder die onder enorme werkdruk zijn gezondheid en privéleven (inclusief zijn relatie) in gevaar zag komen. Een menselijk verhaal.In zijn eigen afscheidsspeech schetste Roza zelf echter een aanvullend en opener beeld. Hij sprak onomwonden over zeer harde confrontaties die hij in de loop der jaren heeft gevoerd, zowel intern als met Woonzorg Nederland. Hij erkende zijn eigen Friese, recht-door-zee en vasthoudende stijl – “I did it my way” – en toonde zich trots op de resultaten die dit heeft opgeleverd, maar gaf ook toe dat hij soms te ver is gegaan.
Roza beschreef concreet hoe hij begin 2020, samen met anderen, 110 ernstige “headache files” aan het licht bracht: gevallen van ernstige overlast, mishandeling, brandstichting en onterechte uitzettingen. Volgens hem ontkende WZN deze problemen in eerste instantie volledig. Pas na indringende presentaties en schaamte bij de toenmalige Raad van Commissarissen van WZN kwam er beweging. Hij noemde het Toutenburgh-dossier expliciet als voorbeeld van een complexe kwestie waarin hij harde druk heeft moeten zetten.Deze openhartigheid uit Roza’s eigen mond bevestigt wat al jaren in bepaalde huurderskringen leefde: de periode was niet alleen succesvol en constructief, maar ook ronduit confronterend en soms gespannen.Bestuurlijk verloop en onderliggende signalenSinds 2019 is er significant bestuurlijk verloop bij het LHP: vrij recent onder meer Laurens de Reus, Rosi Straten, Tom Stam (per maart 2025 terug getreden wegens gezondheidsredenen?) en Paul Jansen verlieten het bestuur. Het Jaarverslag 2025 bevat daarnaast opvallend defensieve passages over “niet-constructieve kritiek uit vreemde hoeken” en een “laakbare en laffe houding” van critici die niet rechtstreeks het gesprek aangaan.Het blog Toutenburgh Perikelen documenteert sinds 2019 tal van kwesties rond Roza’s bestuursstijl, representativiteit en besluitvorming. Of alle kritiek steeds even constructief werd gebracht, is aan de huurders van Woonzorg Nederland om te beoordelen. Het feit dat deze signalen jarenlang bleven bestaan, wijst erop dat een deel van de huurders zich onvoldoende gehoord of vertegenwoordigd voelde.De relatie met Woonzorg NederlandRoza’s speech laat zien dat de samenwerking met WZN niet alleen prettig en professioneel was, maar ook regelmatig scherp en moeizaam. De komst van de nieuwe Raad van Bestuur biedt in dat licht een kans op een vernieuwde, meer evenwichtige relatie. WZN reageerde waarderend op het vertrek, maar benadrukte vooral continuïteit.Aandachtspunten voor de toekomstHet vertrek van Rob Roza markeert het einde van een tijdperk. Om echt “Samen Verder” te kunnen gaan, is het verstandig de volgende punten serieus te nemen:
- Bestuurlijke stabiliteit — Analyseer de oorzaken van het herhaalde verloop en creëer een cultuur waarin betrokken vrijwilligers langer blijven.
- Open dialoog en kritiek — Harde confrontaties kunnen soms nodig zijn, maar een gezonde organisatie creëert ook ruimte voor constructieve kritiek zonder deze als “laf” af te doen.
- Representativiteit — Zorg dat niet alleen actieve commissies, maar de brede groep van tienduizenden huurders zich werkelijk vertegenwoordigd voelt.
- Transparantie — Open communicatie over bestuurlijke processen en spanningen versterkt het vertrouwen.
Dit artikel is gebaseerd op openbare documenten (Jaarverslagen LHP 2023-2025), de afscheidsspeech van Rob Roza tijdens de jaarvergadering 2026 en publieke bronnen. Het bevat geen ongefundeerde beschuldigingen, maar stelt wel relevante vragen die van belang zijn voor alle WZN-huurders.
Wilt u een reactie achterlaten, dan kunt u dit hier doen, en/of andere informatie delen via mail, dan kan dat via tomarisal@gmail.com
DisclaimerTenslotte wil ik benadrukken dat al mijn uitingen en publicaties op dit blog uitsluitend gericht zijn op feiten, handelingen en publieke uitspraken, en nimmer op personen als zodanig. Het is nooit mijn intentie om individuen persoonlijk te beschadigen, te schaden of buiten spel te zetten.Mocht ik onjuiste of onvolledige informatie hebben weergegeven, dan sta ik open voor aanvullingen en correcties. U kunt deze via de reactie-optie kenbaar maken.Reacties zijn welkom, maar worden vooraf gemodereerd. Alleen inhoudelijke reacties die direct betrekking hebben op dit blogartikel worden geplaatst. Persoonlijke aanvallen, scheldpartijen, laster, bedreigingen, off-topic opmerkingen of reacties die geen relatie hebben met de inhoud van het artikel worden niet toegelaten.Bedankt voor uw begrip en voor het constructief meedenken.
10 opmerkingen:
Samen verder, maar zonder Rob Roza?
Samen verder – ja. Maar dan wel met een échte reset: transparant beheer, democratische verkiezingen en geen jarenlange posities meer. Of dat met of zonder bepaalde personen is, hangt af van hun bereidheid om mee te doen aan die nieuwe spelregels.
Een van de tegenstrijdigheden die niet onbesproken mag blijven, is dat de heer Roza stelt persoonlijk niet tegen onrecht te kunnen. Het is echter de vraag hoe hij deze stelling kan handhaven, aangezien hij als bestuurslid jarenlang op onrechtmatige wijze de opbrengsten van wooncomplex Toutenburgh heeft ontvangen. Zowel Woonzorg als het LHP hebben hier gedurende lange tijd geen actie tegen ondernomen.
De bewoners ervaren deze situatie als onrechtvaardig en steunen daarom de juridische procedure die hierover is gestart. Daarnaast rijst de vraag of de leden van de huidige commissies, die niet naar de historische context verwijzen, zich daarmee impliciet verenigen met deze onrechtmatige gang van zaken.
Geachte lezers,
De opmerking over de vermeende tegenstrijdigheid verdient nuance. Niet de heer Roza persoonlijk, maar de bewonerscommissie Toutenburgh heeft vanaf 2014 tot heden de betreffende opbrengsten geïnd.
Desondanks blijft de door de heer Roza gehanteerde stelling dat hij niet tegen onrecht kan, in contrast staan met de onrechtmatige wijze waarop deze opbrengsten jarenlang zijn ontvangen — een erfenis van de bestuurscultuur die tot op heden doorwerkt.
Het is daarom begrijpelijk dat inmiddels tientallen bewoners zich hebben aangesloten bij de gestarte juridische procedure. Transparantie en correcte afhandeling door WZN en het LHP zijn nu essentieel om het vertrouwen te herstellen.
Het is en blijft een raar verschijnsel.
Inderdaad Woonzorg Nederland en LHP hebben iets geheimzinnigs over zich .
Bijzondere is dat er van alles speelde tijdens de zittingsperiodes van de afgezwaaide voorzitter bewonerscommissie en LHP voorzitter.
De ontwikkeling van de recreatieve ruimte de verbinding heeft een merkwaardige start gemaakt.
Het viel destijds op dat er op eens een flik budget vrij gemaakt werd om deze ruimte zo groot op te zetten.Juist omdat er vooral in de voorgaande periode geen ondersteuning was om dergelijke grote onderwerpen te bekostigen.Het contrast was ook zo opvallend omdat de bewoners geen verbanden konden leggen met de verschillende soorten doorberekeningen en dat is nog een raadsel.
Ook de verhuizing LHP van Amsterdam naar Zwolle is een merkwaardige move geweest in wie zijn belang was dat?Immers het hoofdkantoor van Woonzorg Nederland was destijds al jaren een prima locatie .Ergens wringt er iets in de logica met kostenbesparing. Tevens kun je afvragen in hoeverre hebben de bewoners in deze ontwikkelingen een stem gekregen en kwamen ze überhaupt aan bod.
Zie onder andere het tuingedeelte wat grenst aan de recreatieruimte de Verblinding deze is feitelijk geconfisqueerd door de bewonerscommissie destijds.Letterlijk hadden de bovenburen het nakijken men hield geen rekening met rumoerigheid wat sommige bijeenkomsten met zich meebracht.
Je zult maar ernstig ziek zijn of juist rust nodig hebben ,dergelijke bewoners zaken spelen blijkbaar geen rol?Hoe kun je dan een gedragen omgeving realiseren die begripvol met elkaar omgaan en communiceren?En voornamelijk men moet er ook nog aan meebetalen hoe kun je het bedenken?
Bedankt voor je openhartige reactie. Ik herken de frustratie die je beschrijft. Het plotselinge budget voor De Verbinding, de verhuizing van LHP van Amstelveen naar Zwolle en het gevoel dat bewoners onvoldoende mee mochten praten, roept inderdaad vragen op. Transparantie over kosten en besluitvorming blijft een belangrijk punt.Tegelijk hoop ik dat we met het nieuwe LHP-bestuur een transparante koers inslaan. Wat mij betreft zou het goed zijn als er voortaan:
- heldere rapportages komen over hoe servicekosten worden opgebouwd en besteed,
- bewoners vooraf echt worden betrokken bij grote investeringen,
- en er duidelijke afspraken komen over het gebruik van gemeenschappelijke ruimtes, zodat activiteiten én rustbehoefte naast elkaar kunnen bestaan.
Alleen samen kunnen we van Toutenburgh weer een plek maken waar iedereen zich thuis en gehoord voelt. Laten we dat constructief oppakken.
/Frustratie als cliché gebruiken./
Enige nuance is op zijn plaats , de bewoording frustratie wordt vaak in het algemeen gebruikt om een feitelijke weergave gevoelsmatig in een persoonlijke afgezwakte beeldvorming te plaatsen met een geestestoestand terwijl er fundamenteel in waarnemingen pertinente onjuistheden plaatsvinden.Om de werkelijkheid vaak te verdoezelen wordt gauw terug gegrepen op deze frustratie thermologie terwijl men drommels goed weet dat er (morele ) fouten ten grondslag liggen die zo fout zijn dat uitleg op zijn plaats zijn..
Ik deel uw pleidooi voor meer nuance en feitelijke duiding.
Het etiket “frustratie” mag inderdaad niet gebruikt worden om onderliggende inhoudelijke en morele bezwaren te verdoezelen. Laten we daarom de discussie voeren op basis van concrete feiten en genomen besluiten— juist om herhaling van eerdere patronen te voorkomen. Uitleg en verantwoording blijven daarbij onmisbaar.
Om gezondheidsredenen moest ik helaas stoppen als bestuurslid bij het LHP. Dit ter aanvulling. Tom Stam
Bedankt voor de aanvulling over de reden van vertrek van Tom Stam.
In de officiële berichten van het LHP (nieuwsbrief maart/april 2025 en Jaarverslag 2024) staat alleen dat Tom Stam heeft aangegeven te willen stoppen. Er wordt geen reden genoemd.
Om de authenticiteit te controleren, zou het goed zijn als dit bevestigd wordt. Stuur daarom een verzoek ter verificatie naar tomarisal@gmail.com of deze verklaring daadwerkelijk van Tom Stam afkomstig is. Transparantie over bestuurswisselingen is juist in deze context van belang.
Een reactie posten