Beste Toutenburghers en andere betrokken huurders,
Na ruim zes jaar stopt Rob Roza als voorzitter van het Landelijk Huurders Platform (LHP) van Woonzorg Nederland. Voor sommigen van jullie zal dit als een verademing voelen, voor anderen het einde van een periode van betrokkenheid bij de huurdersemancipatie. Hoe je er ook naar kijkt: zijn vertrek markeert een belangrijk moment in de relatie tussen de huurders, de bewonerscommissies en Woonzorg Nederland.
In dit artikel kijken we zonder oordeel naar de verschillende perspectieven die rond dit vertrek bestaan. We brengen in kaart hoe Rob Roza’s rol werd ervaren – zowel door het LHP, Woonzorg Nederland en Toutenburgh.
Hoe zijn vertrek verschillende werelden zichtbaar maakt
Op 23 april 2026 maakte Woonzorg Nederland bekend dat Rob Roza per 31 mei 2026 stopt als voorzitter van het LHP.
Kort daarna verschijnt de nieuwsbrief van het LHP waarin zijn vertrek iets persoonlijker wordt toegelicht. Daarin staat dat het besluit voor de overige LHP-bestuursleden niet als grote verrassing kwam, omdat 'de werkdruk op Roza al geruime tijd zichtbaar was toegenomen en hij het werk vaak mee naar huis nam, ten koste van zijn privésituatie'. Voor de Raad van Bestuur en de Raad van Commissarissen van Woonzorg Nederland daarentegen kwam 'het vertrek wel onverwacht'. Er zou zelfs 'kort de vrees zijn geweest dat het gehele LHP zou opstappen'. Uiteindelijk werd vastgesteld dat 'het Platform met een andere bestuurssamenstelling zal doorgaan'. In een kort publiek bericht 'bedankt Woonzorg hem voor zijn jarenlange inzet voor alle huurders en meldt dat het LHP de huurders via de nieuwsbrief zal informeren over de opvolging'.
Dit verschil in toon en nadruk tussen het publieke bericht van Woonzorg en het 'LHP-Breaking News' is opmerkelijk. Waar Woonzorg zeer summier en zakelijk blijft, schetst het LHP een beeld van een 'betrokken en standvastige voorzitter die zich met hart en ziel inzette voor huurdersbelangen en onder wiens leiding belangrijke afspraken tot stand kwamen over servicekosten, regionale vergaderingen, de LHP-jaarvergadering en recreatieruimten, hoewel dit soms tot wat frictie leidde'. Het LHP benadrukt dat 'Roza een volwaardige gesprekspartner voor de Raad van Bestuur heeft helpen opbouwen en een bekend en behulpzaam gezicht was bij veel huurderscommissies'.
Tegelijkertijd roept het vertrek bij een deel van de huurders van Toutenburgh andere herinneringen op. Sinds 2019 documenteert dit blog uitgebreid de ontwikkelingen rond de bewonerscommissie van het complex en de rol van Rob Roza. In meerdere artikelen komen terugkerende thema’s aan de orde: vragen over representativiteit en democratische legitimiteit van de bewonerscommissie, de combinatie van zijn lokale en landelijke rollen, zijn omgang met kritiek, en de financiële afhandeling van opbrengsten uit wasmunten, logeerkamers en logeerappartementen.
Dit blog beschrijft hoe sommige huurders een autoritaire “regentenmentaliteit” ervoeren en wijst op mogelijke belangenverstrengeling door Roza’s dubbele petten. Het verwijst naar eerdere signalen en rapportages, waaronder een Woonbond-rapport uit 2020 en mediation door dhr. Craemer. Daarnaast wordt er melding gemaakt dat er inmiddels een juridische procedure loopt over de jarenlange gederfde opbrengsten uit deze voorzieningen en dat er een officiële melding is voorbereid bij de Autoriteit woningcorporaties over de vraag of de belangen van huurders in Toutenburgh voldoende zijn beschermd c.q. behartigd.
Rob Roza combineerde jarenlang een actieve rol als bewoner en adviseur in de bewonerscommissie van Toutenburgh met het landelijk voorzitterschap van het LHP. Deze dubbele betrokkenheid wordt door sommigen gezien als teken van betrokkenheid, maar door anderen juist als bron van spanning en (mogelijke) belangenverstrengeling.
Het vertrek van Rob Roza laat zien hoe sterk perspectieven kunnen verschillen binnen eenzelfde organisatie. Waar het LHP zijn loyaliteit, doorzettingsvermogen en bijdrage aan de professionalisering van het huurdersoverleg benadrukt, ervaren een deel van de huurders in Toutenburgh juist langdurige onrust, gebrek aan transparantie en onvoldoende representativiteit. In de officiële, summiere communicatie van Woonzorg Nederland beperkt hij zich tot een formele dankbetuiging en de mededeling dat het LHP doorgaat.
Met zijn afscheid op de jaarvergadering van 6 mei 2026 komt er een einde aan ruim zes jaar van zijn voorzitterschap. LHP spreekt van het einde van een tijdperk én het begin van iets nieuws, met aandacht voor regionalisering en een meer ondersteunende rol richting huurderscommissies. Hoe dit nieuwe hoofdstuk vorm krijgt — voor het LHP, voor Woonzorg Nederland en voor de individuele huurders — zal de komende periode moeten blijken.
De lopende juridische procedure en de voorgenomen melding bij de Autoriteit woningcorporaties maken in ieder geval duidelijk dat de discussie over representativiteit, transparantie en de effectieve behartiging van huurdersbelangen nog niet is afgesloten.
Lees ook:
Kort daarna verschijnt de nieuwsbrief van het LHP waarin zijn vertrek iets persoonlijker wordt toegelicht. Daarin staat dat het besluit voor de overige LHP-bestuursleden niet als grote verrassing kwam, omdat 'de werkdruk op Roza al geruime tijd zichtbaar was toegenomen en hij het werk vaak mee naar huis nam, ten koste van zijn privésituatie'. Voor de Raad van Bestuur en de Raad van Commissarissen van Woonzorg Nederland daarentegen kwam 'het vertrek wel onverwacht'. Er zou zelfs 'kort de vrees zijn geweest dat het gehele LHP zou opstappen'. Uiteindelijk werd vastgesteld dat 'het Platform met een andere bestuurssamenstelling zal doorgaan'. In een kort publiek bericht 'bedankt Woonzorg hem voor zijn jarenlange inzet voor alle huurders en meldt dat het LHP de huurders via de nieuwsbrief zal informeren over de opvolging'.
Dit verschil in toon en nadruk tussen het publieke bericht van Woonzorg en het 'LHP-Breaking News' is opmerkelijk. Waar Woonzorg zeer summier en zakelijk blijft, schetst het LHP een beeld van een 'betrokken en standvastige voorzitter die zich met hart en ziel inzette voor huurdersbelangen en onder wiens leiding belangrijke afspraken tot stand kwamen over servicekosten, regionale vergaderingen, de LHP-jaarvergadering en recreatieruimten, hoewel dit soms tot wat frictie leidde'. Het LHP benadrukt dat 'Roza een volwaardige gesprekspartner voor de Raad van Bestuur heeft helpen opbouwen en een bekend en behulpzaam gezicht was bij veel huurderscommissies'.
Tegelijkertijd roept het vertrek bij een deel van de huurders van Toutenburgh andere herinneringen op. Sinds 2019 documenteert dit blog uitgebreid de ontwikkelingen rond de bewonerscommissie van het complex en de rol van Rob Roza. In meerdere artikelen komen terugkerende thema’s aan de orde: vragen over representativiteit en democratische legitimiteit van de bewonerscommissie, de combinatie van zijn lokale en landelijke rollen, zijn omgang met kritiek, en de financiële afhandeling van opbrengsten uit wasmunten, logeerkamers en logeerappartementen.
Dit blog beschrijft hoe sommige huurders een autoritaire “regentenmentaliteit” ervoeren en wijst op mogelijke belangenverstrengeling door Roza’s dubbele petten. Het verwijst naar eerdere signalen en rapportages, waaronder een Woonbond-rapport uit 2020 en mediation door dhr. Craemer. Daarnaast wordt er melding gemaakt dat er inmiddels een juridische procedure loopt over de jarenlange gederfde opbrengsten uit deze voorzieningen en dat er een officiële melding is voorbereid bij de Autoriteit woningcorporaties over de vraag of de belangen van huurders in Toutenburgh voldoende zijn beschermd c.q. behartigd.
Rob Roza combineerde jarenlang een actieve rol als bewoner en adviseur in de bewonerscommissie van Toutenburgh met het landelijk voorzitterschap van het LHP. Deze dubbele betrokkenheid wordt door sommigen gezien als teken van betrokkenheid, maar door anderen juist als bron van spanning en (mogelijke) belangenverstrengeling.
Het vertrek van Rob Roza laat zien hoe sterk perspectieven kunnen verschillen binnen eenzelfde organisatie. Waar het LHP zijn loyaliteit, doorzettingsvermogen en bijdrage aan de professionalisering van het huurdersoverleg benadrukt, ervaren een deel van de huurders in Toutenburgh juist langdurige onrust, gebrek aan transparantie en onvoldoende representativiteit. In de officiële, summiere communicatie van Woonzorg Nederland beperkt hij zich tot een formele dankbetuiging en de mededeling dat het LHP doorgaat.
Met zijn afscheid op de jaarvergadering van 6 mei 2026 komt er een einde aan ruim zes jaar van zijn voorzitterschap. LHP spreekt van het einde van een tijdperk én het begin van iets nieuws, met aandacht voor regionalisering en een meer ondersteunende rol richting huurderscommissies. Hoe dit nieuwe hoofdstuk vorm krijgt — voor het LHP, voor Woonzorg Nederland en voor de individuele huurders — zal de komende periode moeten blijken.
De lopende juridische procedure en de voorgenomen melding bij de Autoriteit woningcorporaties maken in ieder geval duidelijk dat de discussie over representativiteit, transparantie en de effectieve behartiging van huurdersbelangen nog niet is afgesloten.
Lees ook:
Rob Roza’s eigen afscheidsspeech ontleed
Update (14 mei 2026)De officiële verklaring van het Landelijk Huurders Platform schetst een beeld van een overijverige voorzitter die bezweek onder de toenemende werkdruk, het werk meenam naar huis en daarbij zijn relatie en gezondheid in gevaar bracht. Een nobel en begripvol afscheid, zo op het eerste gezicht. Des te opmerkelijker is het contrast met de snelheid waarmee de heer Roza na zijn vertrek weer actief lijkt in andere arena’s. Wie werkelijk gebukt gaat onder ernstige privé- en gezondheidsproblemen, kiest doorgaans voor rust in plaats van direct nieuwe publieke of politieke engagementen aan te gaan. Deze discrepantie voedt het beeld van een zorgvuldig geconstrueerd vertrekverhaal dat vooral dient als zachte landing en imagobescherming, in plaats van een volledige en transparante weergave van de werkelijke motieven. Het roept de vraag op of privéomstandigheden hier werkelijk de kern waren, of vooral een diplomatiek excuus om elders opnieuw aandacht en een rol te kunnen zoeken.
Wilt u een reactie achterlaten, dan kunt u dit hier doen, en/of andere informatie delen via mail, dan kan dat via tomarisal@gmail.com
DisclaimerTenslotte wil ik benadrukken dat al mijn uitingen en publicaties op dit blog uitsluitend gericht zijn op feiten, handelingen en publieke uitspraken, en nimmer op personen als zodanig. Het is nooit mijn intentie om individuen persoonlijk te beschadigen, te schaden of buiten spel te zetten.Mocht ik onjuiste of onvolledige informatie hebben weergegeven, dan sta ik open voor aanvullingen en correcties. U kunt deze via de reactie-optie kenbaar maken.Reacties zijn welkom, maar worden vooraf gemodereerd. Alleen inhoudelijke reacties die direct betrekking hebben op dit blogartikel worden geplaatst. Persoonlijke aanvallen, scheldpartijen, laster, bedreigingen, off-topic opmerkingen of reacties die geen relatie hebben met de inhoud van het artikel worden niet toegelaten.Bedankt voor uw begrip en voor het constructief meedenken.
8 opmerkingen:
Hoe Houdini nog tot het laatst een ere ronde kan houden.Een persoonlijkheid die met pesterijen en infiltratie medestanders creëerde en slachtoffers maakte.Zelfs intimidatie werd gehonoreerd en getolereerd om soms dubbele dubieuze doelen te bereiken.Helaas zijn dat de harde feiten vanaf 2012 te constateren gezien de reputatie in allerlei vormen die zich hebben voorgedaan.
Het vertrek van de heer Rob Roza als voorzitter van het Landelijk Huurders Platform (LHP) na zes jaar markeert het einde van een periode waarin hij door meerdere huurders van Toutenburgh inderdaad als een Houdini-figuur werd gezien - een meester in het creëren van een positief imago of "magisch" ontsnappen aan kritiek, terwijl hij eigenlijk dubieuze praktijken hanteert. De metafoor is treffend: tot het laatst wist hij een ere-ronde te creëren, terwijl er al jaren verklaringen van bewoners bestaan over misleiding en benadeling die bekend zijn bij de Woonbond. Dit vertrek biedt Woonzorg Nederland en het LHP de kans om te reflecteren en te kiezen voor transparant, verbindend en integer leiderschap dat recht doet aan álle huurders.Wij hopen dat het nieuwe bestuur de signalen serieus neemt en het vertrouwen herstelt door openheid en respectvolle inspraak.
Met respect,
Een bezorgde huurder
Het meest kwalijke van deze geschiedenis is dat er niet eerder werd ingegrepen!
Degene die deze geschiedschrijving gecreëerd hebben zijn doelbewust te werk gegaan om de bestaande werksituaties destijds te ondermijnen en te elimineren een methode die geen schoonheid prijs verdient.
Men wist dat er bepaalde bestaande taken in de overgang van beheerders naar de bewonersconsulenten niet waren ingepland in de reorganisatie omdat men doelbewust dacht bewonerscommissies te hiervoor te arrangeren om tijd en kosten te beperken om zo meerdere gebouwen te bedienen.Juist deze activiteiten hebben er toegeleid dat men een overdreven actieve loyaliteit had naar de bewonersvertegenwoordiging toe om elkaar te overtuigen van zelfredzaamheid.Terwijl men de duidelijke hiërarchie verhoudingen aan het torpederen was ,men gaf de mannetjes makers de kans om eigen koninkrijkjes te creëren.Het gevolg onbaatzuchtigheid in de relaties en scheve verhoudingen ,ook deze activiteiten hadden ten aanzien van kosten en bate een ondoorzichtige creatieve oplossing gecreëerd.De bedenkers van destijds (adviesbureaus ,directieleden) samen met de zittende LHP bestuurders hebben deze merkwaardige ontwikkelingen gecreëerd en ingestemd ,met als gevolg tot heden een merkwaardige financiële huishouding met vreemde creaties wie wat verantwoordt wat nog steeds niet duidelijk is.
Zo ontstond de creatie van een overlegorgaan die vreemdelingen doet verbazen hoe de circus act zijn imago verliest.
Het meest kwalijke is inderdaad dat er jarenlang niet werd ingegrepen in een bestuurlijke cultuur die doelbewust ondoorzichtige constructies in stand hield. Reorganisaties werden gebruikt om taken af te schuiven naar vrijwilligers in bewonerscommissies, met als gevolg scheve verhoudingen, eigen koninkrijkjes en een financiële huishouding die nog steeds onvoldoende transparant is.
Met het vertrek van de heer Rob Roza ligt er nu een verantwoordelijkheid bij Woonzorg Nederland (WZN) en het Landelijk Huurders Platform (LHP) om deze systeemfouten aan te pakken. Het is tijd om te breken met een cultuur van machtsvacuüms, onduidelijke verantwoordelijkheden en creatieve oplossingen die vooral de huurders benadelen. Alleen met echte openheid, heldere hiërarchie en integer leiderschap kan het vertrouwen in de huurdersvertegenwoordiging worden hersteld.
De LHP-jaarvergadering van 6 mei jl. roept vragen op over legitimiteit met betrekking tot
1. er afscheid genomen werd van een niet democratisch gekozen en niet representatieve voorzitter
2. die als regent gekarakteriseerde bestuurder ervaren werd
3. de aanwezigheid van een door WZN niet-erkende bewonerscommissie Toutenburgh en
4. nota bene vergezeld door een niet-bestuurslid?
Deze punten onderstrepen de noodzaak van strikte naleving van democratische procedures, representativiteit en de Wet overleg huurders en verhuurders. Het zou derhalve gepast zijn als WZN en het LHP de bestuurscultuur versterken met meer openheid, transparantie en juridische correctheid.
Breakingnieuws
Hoe je privé problemen kan oplopen en als excuus gebruikt om elders weer aandacht te zoeken.
Merkwaardige persoonsverwisseling zie dit onderstaande link.
https://www.50pluspartij.nl/wp-content/uploads/2026/05/PLV3-Aaangepast-2.pdf
Antwoord op reactie 14 mei om 4.17 uur
Dank voor uw bijdrage. Men kan het inderdaad rijmen door te zeggen dat het LHP-werk structureel en zwaar was (veel verantwoordelijkheid, conflicten), terwijl een presentatie bij 50PLUS eenmalig of parttime is. Maar het komt inderdaad ongeloofwaardig over als iemand claimt "gezondheid en relatie lijden eronder" en kort daarna weer op het podium staat bij een politieke partij. Dat wekt de indruk dat het vertrek andere (niet genoemde) redenen heeft en de privé-argumenten vooral een zachte landing faciliteren. Past hier het gezegde: 'Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken?'
De afscheidsspeech van de heer Roza illustreert opnieuw zijn neiging om een gekleurde voorstelling van zaken te geven. Dit past in een langer patroon dat al in 2012 zichtbaar werd, toen een campingbeheerder hem en zijn echtgenote zou hebben verwijderd met de woorden: “Ik heb te doen met de mensen waar deze man terechtkomt.” Ook op Toutenburgh zijn door de jaren heen meerdere situaties gedocumenteerd waarin huurders significant nadeel ondervonden door beslissingen en handelingen waarbij de heer Roza een centrale rol speelde. Zijn vertrek bij het LHP biedt in dat licht de mogelijkheid om kritisch terug te kijken en te leren van het verleden.
Een reactie posten